Добро пожаловать!!!

 

МУЗЕЙ ЛІЦЭЯ  

 

Нас акружаюць продкаў рэчы,

або Ажывае мінулае ў ліцэйскім  музеі.

          У жыцці так заведзена: кожнаму пакаленню застаецца ў спадчыну тое, што было створана яго продкамі, умелымі, здольнымі, таленавітымі. Свая, непаўторная і адметная спадчына ёсць і ў нашага народа, якому наканавана лёсам жыць і працаваць на Ганцаўшчы – унікальным куточку берасцейскай зямлі. З мэтай папулярызацыі народнай культуры і быту, якія засталіся нам ад нашых продкаў, у 1995 годзе ў УА “Ганцавіцкі дзяржаўны прафесіянальны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці” гасцінна адчыніў дзверы для наведвальнікаў этнаграфічны пакой  “Беларуская хатка”. У яе абсталяванні прымалі ўдзел работнікі ліцэя, навучэнцы, іх бацькі. Хутка наша “хатка” стала тым куточкам, дзе можна было даведацца аб тым, чым жыла наша старонка, якімі справамі займаліся нашы землякі, як працавалі і адпачывалі, што спажывалі, у што верылі, як апраналіся і г.д. “Беларуская хатка неўзабаве ператварылася ў своеасаблівы астравок сустрэч і зносін зацікаўленых і дапытлівых, дзе кожны навучэнец мог  адчуваць сябе ўтульна, адчуць сябе патрэбным у вялікай ліцэйскай сям’і.  Бо кажучы словамі Уладзіміра Ліпскага, хата спрадвеку для беларуса была калыскай, школай, царквой, тэатрам, лякарняй, сталоўкай, клубам, майстэрняй. Этнаграфічны пакой стаў цэнтрам выхавання нацыянальнай свядомасці, далучаў да духоўнай скарбніцы свайго краю.

         Этнаграфічны пакой прадстаўляе інтэр’ер сялянскай хаты сярэдзіны ХХ стагоддзя, абсталяванне якой было нескладаным і вылучалася практычнасцю і эканамічнасцю выкарыстання жылой плошчы. Кожны куточак выконваў свае, строга акрэсленыя функцыі. У час экскурсій звяртаецца ўвага на гэту акалічнасць, а таксама і на арыгінальнасць экспанатаў, іх эстэтыку. Адзначаецца, што многія рэчы¸зробленыя ўласнаручна, нашы продкі надзялялі магічнай сілай.

         У этнаграфічным пакоі сканцэнтраваны багаты матэрыял: хатняе начынне, традыцыйныя прылады працы, прадметы побыту, адзенне, посуд, дакументы, грашовыя адзінкі, падручнікі і школьныя прыналежнасці, фотаздымкі і г.д.

         Цікавасць уяўляюць ганцавіцкія паясы, створаныя рукамі працаўніц. Навакольных вёсак. Асобная  старонка адводзіцца ім  у “Этнаграфіі Беларусі”.

         Шырока прадстаўлены ручнікі: набожнікі, уціральнікі, трапкачы, святочныя хусткі – жаночыя галаўныя ўборы, аздобленыя кутасамі, вышываныя крыжыкам і гладдзю; палатняныя торбачкі, якія па сённяшні дзень з’язляюцца “апазнавальным знакам” пажылых жанчын з вёсак Раздзялавічы, Хатынічы, Боркі, Люсіна; жаночы вясельны галаўны ўбор, зроблены з рознакаляровых стужак.

         Дастойнае месца сярод экспанатаў займае тульскі самавар фабрыкі Р. Баташова, адзначаны 20 медалямі за ўдзел у выставах.

         Сярод экспанатаў, а іх налічваецца звыш 500, ёсць такія, якім больш за 100 гадоў: грыфельная дошка, лямпа, ліхтар, паясы, макацёр, драўляныя капылы і інш.

         Некаторыя рэчы выкарыстоўваюцца пры правядзенні раённых, гарадскіх, агульналіцэйскіх мерапрыемстваў, якія  прапагандуюць беларускую культуру.

         У этнаграфічным пакоі праводзяцца заняткі гуртка “Народны лад беларусаў”, які быў створаны ў 2005 годзе, а таксама экскурсіі не толькі для навучэнцаў, але і для вучняў школ раёна і для гасцей.

         Ладзяцца вячоркі, дзявочыя пасядзелкі, святы і абрады, гадзіны мастацтва, пазнавальна- інфармацыйныя і экалагічныя гадзіны, сустрэчы з цікавымі людзьмі, забаўляльна–гульнёвыя праграмы і г.д.

         Акрамя інтэр’ера “Беларуская хатка” плануецца абсталяваць яшчэ два пакоі. Адзін з іх будзе прысвечаны гісторыі ліцэя, яго выпускнікам. У другім пакоі экспанаты плануецца размясціць па наступных раздзелах: “Апрацоўка лёну. Ільняныя вырабы”, “Вырабы з драўніны”, “Ганчарны посуд”, “Пляценне”, “Ткацтва”, “Вышыўка”,  “Вырабы з жалеза”.

 

         Музей яўляецца своеасаблівай візітоўкай нашай установы, дадатковым адукацыйна-выхаваўчым  рэсурсам, пляцоўкай, дзе можна атрымаць веды, першай прыступкай да выхавання асобы.